The Sinking City 2, Frogwares'in karanlık atmosferli serisini Unreal Engine 5'in en yeni sürümü olan UE5.8 üzerinde PC'ye taşıyan yeni yapım olarak oyuncuların karşısına çıktı. Oyunun sisli ve loş dünyası bu kez çok daha modern bir render hattıyla kuruluyor; bu da teknik tarafta hem merak hem de bazı soru işaretlerini birlikte getiriyor. Unreal Engine 5 oyunlarında neredeyse gelenek hâline gelen takılma (stutter) problemi ve ağır Lumen aydınlatmasının donanıma bindirdiği yük, bu yapımda da ilk bakılacak noktalar arasında. Bu yazıda oyunun PC tarafındaki performansını, ayar seçeneklerini, öne çıkan görsel sorunlarını ve farklı ekran kartlarında ne bekleyebileceğinizi derli toplu ele alıyoruz.
Test düzeneği: Ölçümler nasıl yapıldı?
Ölçümlerde AMD'nin Ryzen 9 7950X3D işlemcisi, 6000MHz'de çalışan 32GB DDR5 bellek ve Windows 10 64-bit işletim sistemi kullanıldı. Ekran kartı tarafında ise oldukça geniş bir yelpaze var: AMD cephesinden Radeon RX 6900XT, RX 7900XTX ve RX 9070XT, NVIDIA cephesinden ise RTX 2080Ti, RTX 3080, RTX 4090, RTX 5080 ve RTX 5090. Sürücü olarak GeForce 610.88 ile Radeon Adrenalin Edition 26.7.1 tercih edilmiş. Bu seçim, hem birkaç nesil önceki hem de en yeni nesil kartların aynı sahnede nasıl davrandığını görmeyi mümkün kılıyor.
Oyunun kendi benchmark aracı bulunmadığı için ölçümler, erken bölümlerde bulunan zorlayıcı bir sahnede elle yapılmış. Söz konusu sahne hem işlemciye hem de ekran kartına yük bindiren, efekt yoğunluğu yüksek bir kesiti içeriyor. Böyle bir sahnenin seçilmesi aslında mantıklı: sentetik bir test aracı yerine gerçek oynanıştan alınan bir kesit, oyuncunun fiilen karşılaşacağı yükü daha iyi yansıtıyor. Yalnız şunu da unutmamak gerek; tek bir sahne üzerinden yapılan ölçümler oyunun tamamı için kesin bir tablo çizmez, daha hafif iç mekânlarda veya daha sakin bölümlerde sonuçlar farklı çıkabilir.
Grafik ayarları ve FSR desteğinin şu anki durumu
Oyunda oyuncunun kurcalayabileceği birkaç grafik ayarı var: View Distance, Effects, Textures, Global Illumination ve Reflections bunların başlıcaları. Yani yalnızca hazır kalite kademeleri değil, tek tek ince ayar imkânı da sunuluyor; bu, farklı donanımlara sahip oyuncular için önemli bir esneklik. Ayarların büyük bölümü doğrudan kare hızını etkilediği için, orta seviye bir kartla oynayan biri için en çok fark yaratacak seçenekler muhtemelen Global Illumination ve Reflections olacak.
İşin ilginç tarafı, ayarlar menüsü AMD FSR destekleniyormuş gibi görünse de şu anda oyunda FSR desteği bulunmuyor. Yapım yalnızca NVIDIA DLSS 4.5'i, üstelik Multi-Frame Gen özelliğiyle destekliyor. Frogwares'in açıklamasına göre bunun nedeni AMD'nin Unreal Engine 5.8 için gereken eklentiyi henüz yayınlamamış olması; yayınlandığında FSR desteği de oyuna eklenecek. Yani burada bir yapımcı ihmalinden çok, motor tarafındaki bir eklenti takviminin gecikmesi söz konusu.
Bu durum özellikle AMD kullanıcıları için can sıkıcı, çünkü Lumen aydınlatmasının ağır olduğu bir oyunda yükseltme (upscaling) teknolojisi kare hızını toparlamanın en pratik yolu. NVIDIA tarafında DLSS 4.5 ve çok kare üretimi devreye girebildiği için yeni nesil RTX kartları ciddi bir avantaj elde ediyor. AMD sahipleri ise şimdilik ya yerel çözünürlükte oynamak ya da FSR eklentisinin gelmesini beklemek zorunda. Bu, oyunun çıkış döneminde satın alma kararını etkileyebilecek kadar önemli bir detay.
İşlemci tarafı: Altı çekirdek yeterli, takılma yok
Oyun görünüşe göre 6 çekirdek/iş parçacığından faydalanıyor. Bu, modern yapımlar için makul bir seviye; daha fazla çekirdeğe sahip işlemcilerde ekstra performans beklemek yerine tek çekirdek gücü ve önbellek daha belirleyici hâle geliyor. Nitekim 1080p/Ultra ayarlarda RTX 5090 bile Ryzen 9 7950X3D tarafından darboğaza uğratılabiliyor; yani bu çözünürlükte sınırı çoğu zaman ekran kartı değil işlemci çiziyor. Bu da oyunun CPU tarafında hafif olmadığını, ama abartılı biçimde ağır da olmadığını gösteriyor.
Asıl dikkat çekici nokta ise takılmaların hiç yaşanmaması. Simüle edilmiş çift çekirdekli bir sistemde bile oyun takılmadan çalışmış; bu, Unreal Engine 5 yapımlarında pek sık görülen bir tablo değil. Üstelik bu sonuç, oyunun demo sürümüne kıyasla ciddi bir iyileşme anlamına geliyor: demoda ortamı keşfederken takılmalar yaşanıyordu. Unreal Engine 5 oyunlarında arka planda derlenen shader'lar yüzünden ilk saatlerde görülen ani donmalar neredeyse bir gelenek hâline geldiği için, final sürümde bunun ortadan kalkmış olması önemli bir artı.
Yine de bu sonuçları tek bir sahne üzerinden okumak gerekiyor. Oyunun ilerleyen bölümlerinde daha kalabalık alanlar, daha fazla yapay zekâ aktörü veya farklı efekt yoğunlukları ortaya çıkarsa tablo değişebilir. Ama mevcut ölçümler, optimizasyon tarafında demo dönemine göre ciddi bir emek harcandığını gösteriyor.
Çözünürlüğe göre ekran kartı performansı
1080p/Ultra ayarlarda test edilen kartların büyük bölümü 60 FPS'in üzerine çıkmayı başarıyor. RTX 3080 gibi bir kart bile akıcı bir deneyim sunuyor; tabii burada G-Sync destekli bir monitör kullanmak deneyimi belirgin biçimde rahatlatıyor. Yani elinde orta-üst seviye bir kart olan oyuncular için 1080p'de oyun oynanabilir bir seviyede duruyor.
1440p/Ultra tarafında en iyi beş kart sabit 60 FPS deneyimi sağlayabiliyor. Bu, 1440p'nin hâlâ bu oyun için tatlı nokta olduğunu düşündürüyor: yüksek çözünürlük ile kabul edilebilir kare hızı arasında makul bir denge var. Elbette buradaki sabit 60 FPS ifadesi, sahne yoğunluğuna göre küçük dalgalanmalar yaşanmayacağı anlamına gelmiyor; ama genel tablo istikrarlı.
- 1080p/Ultra: Test edilen kartların çoğu 60 FPS üzerinde; RTX 3080 G-Sync ile akıcı bir deneyim veriyor.
- 1440p/Ultra: En iyi beş ekran kartı sabit 60 FPS seviyesinde kalıyor.
- Native 4K/Ultra: 60 FPS'in üzerine çıkabilen tek kart RTX 5090.
Native 4K/Ultra ayarlara gelindiğinde işler zorlaşıyor: 60 FPS'in üzerine çıkabilen tek ekran kartı RTX 5090 olmuş. Bu, 4K hedefleyen oyuncular için DLSS gibi bir yükseltme teknolojisinin neredeyse zorunlu hâle geldiği anlamına geliyor. AMD tarafında FSR bulunmadığı için 4K'da AMD kartıyla oynayan biri şimdilik oldukça zorlu bir tabloyla karşı karşıya.
Demo ile final sürüm arasındaki fark da kayda değer: aynı sahnede RTX 5090 demoda 55-62 FPS aralığında gezinirken, final sürümde her zaman 60 FPS'in üzerinde kalıyor. Bu, çıkış öncesi sürüme kıyasla gözle görülür bir kazanç ve optimizasyon çalışmalarının karşılık verdiğini gösteriyor.
Görsel hatalar: Ghosting ve Lumen artefaktları
Ne yazık ki performans tarafındaki iyi haberler, görüntü kalitesinde aynı şekilde karşılık bulmuyor. Düşen yapraklarda belirgin ghosting ve iz bırakma (trailing) sorunları görülüyor. Bu sorunun can sıkıcı yanı, yalnızca yükseltme teknolojisi açıkken değil, yerel (native) çözünürlükte ve upscaler kapalıyken de ortaya çıkabilmesi.
Lumen tarafında da ciddi artefaktlar var. Özellikle ayna yansımalarında görüntü artefaktlarla dolu ve tamamen bozuk görünüyor. Lumen'in yansımaları genelde düşük çözünürlüklü biçimde hesaplandığı ve gürültü giderme aşamasına dayandığı için hareketli sahnelerde bu tür bozulmalar sık görülür; ancak burada sorun Max ayarlarda bile kendini gösteriyor.
Bu tür hatalar, atmosferine yatırım yapan bir yapım için ayrıca can sıkıcı. Sisli, yansımalı ve loş ortamlarla çalışan bir oyunda bozuk ayna yansımaları dikkat dağıtıcı olabilir. Yine de bu sorunların bir kısmının motor tarafındaki güncellemelerle veya topluluk çözümleriyle hafifletilmesi mümkün; çünkü Unreal Engine oyunlarında görüntü kalitesine müdahale etmek genelde oyuncunun elinde oluyor.
Maksimum ayarların kilitli olması meselesi
Analizde öne çıkan bir iddia da geliştiricilerin oyunun Max ayarlarını bilinçli olarak kilitlediği yönünde. Bu, Unreal Engine 5 kullanan başka yapımlarda da görülen bir yaklaşım. Gerekçe oldukça basit: oyuncular ayarları sonuna kadar açıp sonra performansın kötü olduğundan şikâyet edebiliyor; bunu önlemek için stüdyolar üst sınırı kendi belirledikleri bir seviyede tutuyor.
Bu yaklaşımın dezavantajı ise bu oyunda net biçimde görülüyor: Max/Ultra ayarlarda bile görsel artefaktlar ortaya çıkıyor. Yani oyuncu, donanımı ne kadar güçlü olursa olsun görüntü kalitesini yukarı çekerek bu sorunları çözemiyor. Bu, yüksek donanım eşittir daha temiz görüntü beklentisini karşılamayan bir durum.
İyi haber şu ki oyun Unreal Engine 5 tabanlı olduğu için PC oyuncuları Engine.ini dosyası üzerinden ya da modlarla görüntü kalitesini iyileştirmeye çalışabilir. Bu tür müdahaleler her zaman sorunsuz olmasa da topluluk tarafından yayınlanan ince ayarlar kısa sürede ortaya çıkabilir. Yani görsel sorunların bir kısmının resmî bir yamayı beklemeden hafifletilmesi teorik olarak mümkün.
Sonuç: Kim, hangi kartla ne beklemeli?
Genel tabloya bakıldığında The Sinking City 2, çıkış öncesi demosundan belirgin biçimde daha iyi durumda. Oyun pek çok ekran kartında düzgün çalışıyor ve takılma sorunu yaşanmıyor; bir Unreal Engine 5 yapımı için bu hoş bir sürpriz. Ancak AMD kullanıcıları, AMD'nin UE5.8 için FSR eklentisini yayınlamasını beklemek zorunda kalacak. NVIDIA kullanıcıları ise performansı daha da yukarı çekmek için DLSS 4.5'i kullanabilir; Lumen kullanan bir oyunda bu teknolojiyi açmak zaten tavsiye ediliyor.
Özetle: elinizde RTX 3080 seviyesi bir kart varsa 1080p'de rahat, 1440p'de ise daha dikkatli ayarlarla oynayabilirsiniz. 4K hedefi olanlar için DLSS destekli yeni nesil NVIDIA kartları şu an en güvenli seçenek; AMD tarafında ise FSR gelene kadar beklemek ya da çözünürlüğü düşürmek gerekiyor. Görsel artefaktlar ve kilitli ayarlar meselesi, önümüzdeki güncellemelerde ya da modlarla çözülmesi gereken başlıklar olarak duruyor. Yani oyun teknik olarak oynanır durumda, ama kusursuz bir PC sürümü olduğunu söylemek için henüz erken.